Vandaag de wekker om half acht gezet. We willen weer naar Busch Gardens om de laatste attracties te doen die we de tijdens ons laatste bezoek nog niet gedaan hebben. We proberen om kwart voor negen te vertrekken zodat we om tien uur, openingstijd, Busch Gardens in kunnen.
Met Matthijs heb ik spulletjes voor het ontbijt en de lunch gehaald bij wederom de Walmart, het is zo lekker dichtbij. “Lunch gehaald?” Hoor ik je denken. “Maar jullie zitten dan toch in Busch Gardens?“ Juist, goed gelezen ?. Je mag helaas geen eten en drinken meenemen in Busch Gardens. Zo ben je min of meer gedwongen om je lunch te kopen in het park. En eergisteren hebben we ervaren dat het eten niet bijzonder lekker is en ook bijzonder aan de prijs. Daarom gaan we uitproberen om zelf lunch mee te nemen en achter te laten in de auto. Met lunchtijd lopen we dan naar de auto om daar onze lunch te verorberen. Kijken of dat nog te eten is en anders kunnen we als nog lunchen in het park. Voor de lunch hebben we meegenomen een stapel broodjes, croissants en 12 donuts (ja, ja, normale verpakkingsgrote in the USA). En we hadden nog sapjes, dus die nemen we ook mee. Na het ontbijt heb ik de broodjes belegd met van alles; kaas, ham, Philadelphia smeerkaas en pindakaas.
Rond negen uur gingen we op pad naar Busch Gardens. Op de route eigenlijk geen bijzonderheden. De reis verliep vlotjes, zonder noemenswaardige vertragingen. Aangekomen bij Busch Gardens was het wel even druk op de toerit naar de parkeerplaats van Busch Gardens. En uiteindelijk hebben we weer een mooie parkeerplek toegewezen gekregen. Met het treintje weer naar de ingang. De rij naar de controle en inchecken was opvallend lang en traag. Hoezo openen ze niet meer ingangen?
Maar goed, uiteindelijk waren we langs de controle en we konden Busch Gardens weer betreden. Eerst hebben we onszelf lekker ingesmeerd met zonnebrandcrème. Voor dat je het weet ben je zo rood als een garnaal en daar waren een aantal van ons hard naar op weg. Na het insmeren wilden we eerste naar Tigrer, de achtbaan die we tijdens het vorige bezoek net niet konden doen vanwege het slechte weer en het onweer, Mariëlle en de kids stonden toen al een tijdje in de wachtrij en haalde net niet de karretjes. Dus vandaag een nieuwe poging. Ondanks dat we vroeg op de dag in het park waren, stond er alweer een relatief lange rij. We wilde er graag in, dus toch maar naar binnen gegaan, tenminste Mariëlle, Janneke, Matthijs en Bas. Ik ben onderwijl op zoek gegaan naar een winkeltje waar je de Busch Gardens drinkbekers kan vullen met water. Twee bidons heb ik gevuld. Voldoende voor als ze uit de Tigrer komen. Het was nu rond kwart voor elf en bij dit winkeltje werden de eerste chicken wings met french fries alweer verkocht. En tot mijn verbazing zag ik ook al mensen op het terras aan een tafeltje zitten met hamburgs. Het blijft een bijzonder schouwspel.
Ik ben naar de attractie Tigrer terug gewandeld. De wachtrij was nog lang en in de tussentijd ben ik een blog aan het schrijven. Die gaat over eergisteren, hoe toepasselijk over de eerste dag dat we in Busch Gardens waren ?. Mariëlle met de kids waren bijna aan de beurt.
En toen eindelijk het moment om in te stappen. Tigrer is een gloednieuwe achtbaan die in juni dit jaar is geopend. Daarom wil ik jullie de beelden niet onthouden. Kijk en beleef de dollemansrit mee!
Na deze achtbaan waren ze wel dorstig. Mijn met koud gevulde drinkbekers vonden gretig aftrek. Op naar de volgende attractie, Sheikra. Ook deze attractie sla ik even over. Ik wil mijn krachten sparen voor the Universal Studio’s ?.
Zie je ze op de voorste rij zitten? Even inzoomen ?. Nu lachen ze nog heldhaftig, maar dat zou snel veranderen… ?. Matthijs vond deze achtbaan achteraf best spannend, doordat ze op de voorste rij zaten en bij de eerste duik van de achtbaan van heel hoog, bleven ze even hangen, net over het hoogste punt. Matthijs heeft toen maar even zijn ogen dicht gedaan. Heel verstandig ?. Helaas heb ik daar geen foto’s van. De wachttijd viel op zich mee, dus ze waren snel weer uit de attractie. Nu op naar de wildwaterbaan. Leuk! Hier wilde ik ook wel in. Wat kan er gebeuren zou je zeggen ?, nou dat je helemaal soaken wet wordt. Sterker nog Mariëlle en ik waren van boven tot onder volledig doorweekt ?. We zaten net op het verkeerde stoeltje.
Het lijkt op deze foto wel mee te vallen, maar mijn broek is bij droogte lichter blauw ?. Voordeel is wel dat je lekker afkoelt en dat is geen vervelende bijkomstigheid in deze warmte ?. Gelukkig kwamen de jongens er ook redelijk nat uit.
Ondertussen was het lunchtijd geworden. Met de gondel zijn we naar de uitgang van het park gegaan. Even het trammetje gepakt en hop, zo naar de auto. Allememaggies wat is het toch heet, 103 graden Fahrenheit. Omgerekend ruim 39,4 graden Celsius.
De mussen zouden letterlijk van het dak val. Ik heb de auto maar gestart en de airco voluit gezet, dat werkte wonderbaarlijk snel. Eerst even de boel regelen.
En Janneke dook als eerste de auto in om de koelte te vinden.
Bas ging bij het eten in de achterbak zitten.
De donuts waren best oké ondanks de extreme warmte in de auto.
En de croissantjes waren ook nog goed te eten. Het kaas op de bolletjes was half gesmolten, alsof je een tosti aan het eten bent ?.
Matthijs was ondertussen ook in de koele auto gaan zitten, slim.
Ik stond onder de achterklep (ja die stond wel open ?) en door de koelte uit de auto was het redelijk uit te houden. Nadat we klaar waren met de lunch, hebben we ons weer ingesmeerd met een nieuwe laag zonnebrandcrème, konden we er weer even tegenaan. Voor onderweg terug naar de ingang, heb ik een appel meegenomen. Jakkes wat is dat vies een opgewarmde appel. Daar is niets fris aan ?.
De laatste twee attracties staan nog op het programma. Ze liggen helemaal rechts in het park. Lekker makkelijk vinden, alsmaar rechts aanhouden. De eerste is Montu. Daar zijn ze weer met zijn vieren in gegaan.
Man, man, man, wat had ik het heet. Ik kreeg mijzelf maar niet afgekoeld. Ik leek wel oververhit. Ik transpireerde als een otter en voelde mij niet helemaal lekker. Als dat zo bleef, dan kon ik niet eens naar huis rijden. Ondertussen hebben ze Montu gedaan. Hij was leuk begreep ik, maar er bleef bij mij niet veel hangen van de verhalen. Mariëlle, Matthijs en Bas gingen nog even naar de laatste achtbaan, Cobra’s Curse. Janneke ging niet mee. Ze voelde zich ook niet zo fit.
Ik dacht, ik moet nu mij verkoelen, anders wordt het niets. Oh ja, de toiletten, die zijn gekoeld met de airco. De toiletten waren dichtbij. Ik heb mij er heen “gesleurd” en ben op een toilet gaan zitten. Wel met de broek omhoog, want ik had geen boodschap om af te leveren ?. Wat heerlijk koel. Ik ben zo’n kwartier blijven zitten. Ik voelde mijn temperatuur dalen en mijn gesteldheid beter worden. Zo nu nog even mijn polsen onder de koude kraan afkoelen en het ging alweer een stuk beter. Weer naar buiten gelopen en een halve liter coca cola zero naar binnen gewurmd (ik was even klaar met het water). Kijk nu ging het steeds beter en kwam ik weer een beetje bij de mensen.
Janneke heb ik ook even naar de toilet gestuurd om af te koelen enzo. En dat hielp, ze knapte zienderogen op.
De achtbaan waar ondertussen Mariëlle, Bas en Matthijs in de wachtrij stonden, had diverse keren storing en was uiteindelijk even stopgezet. Daar wilde ze niet op wachten en zijn ze uit de rij gestapt. Onderhand was het denk ik alweer vijf uur, half zes. Iedereen was er door de warmte wel klaar mee. We zijn naar de uitgang gelopen en hebben de koude auto opgezocht. Verbazend hoe de warmte je langzaam kan slopen. Ondanks dat je rustig aan doet en voldoende drinkt.
Opvallend trouwens dat Busch Gardens een grote dierentuin is, waar je ook in attracties als achtbanen kan. We hebben echter de twee dagen dat we er waren amper een dier gezien. Ja, de olifanten in hun riante verblijf vanuit de gondel. En een verdwaalde baviaan. Maar goed, helaas is Busch Gardens een verouderd geheel. Je stapt voor je gevoel gedeeltelijk de jaren 80 in. Maar de achtbanen en andere attracties waren er niet minder leuk om.
Nu we weer lekker koel in de auto zitten, is de vraag waar we gaan avondeten. Hier in Tampa of eerst terugrijden naar Kissimmee. Dat is toch snel een uur rijden. Matthijs had nog geen honger en wilde liever eerst terugrijden. Bas en Mariëlle wilde liever in Tampa eten. Er werd een mooi compromis gevonden. Matthijs had nog geen grote honger en zou dan een klein gerechtje eten in Tampa. Wanneer we ‘s avonds na het eten weer terug zouden zijn bij het huis en Matthijs had nog honger, dan zouden we wat halen bij de Mac Donalds of één van de vele andere afhaal restaurants, plenty genoeg van te vinden in Amerika ?. Nu de volgende uitdaging, waar gaan we eten. We zijn de weg afgereden waar we vorige keer bij Longhorn hebben gegeten. Daar zitten genoeg restaurantjes. Maar toch konden we geen leuk aansprekend restaurant vinden. We besloten op zoek te gaan naar een Applebee’s. Er zat er 1 op zo’n 2,5 kilometer. Daar zijn we toen naar toe gegaan. Wij naar binnen en wat bleek, een wachttijd van 30 minuten ?. Daar hadden we geen zin in om op te wachten. Na alle wachttijden in Busch Gardens, waren we daar wel klaar mee ?. Dan maar naar een andere Applebee’s. Die zat alleen wel 15 Km verderop. Toen we de weg opdraaide, vanaf de parkeerplaats, zagen we restaurant Outback. Daar hebben we al eerder lekker gegeten, dus dat leek ons een prima idee. Meteen een U-turn gemaakt (wel bij de stoplichten en niet midden op de weg ?). En de auto met piepende banden geparkeerd. Zo, hier waren we aan toe. Gelukkig geen wachtrij, we konden meteen aanschuiven ?.
De frisdrank en wijn voor Mariëlle werd rijkelijk geschonken en opgedronken. Ondertussen hebben we de heerlijkste gerechten besteld. Janneke heerlijke kip.
Matthijs een kleine sparerib met vier ribben.
Bas een hamburger (hoe verrassend ?).
Mariëlle een één of andere lekkere vis.
En ik een heerlijke moot zalm.
Vooraf hebben we gefrituurde ui reepjes gegeten. Het klinkt heel suf, maar het is wel heel lekker.
Na het afreken ben ik nog even naar de toilet gegaan. De rest zou alvast naar de auto gaan. Ik heb mijn boodschapje gedaan, mijn handen gewassen, de ober vriendelijk gedag gezegd en ben naar de auto gelopen. De auto zag er best wel leeg uit voor vier mensen die alvast erin zouden zitten. Ik loop nog dichterbij en ja, de auto is leeg. Vreemd, ik loop terug, zeg de ober weer vriendelijk gedag en ja hoor, zit het schorriemorrie nog aan tafel ?. Ze waren nog niet weggegaan. Vast een misverstand. Nu gingen we uiteindelijk wel. De ober wederom vriendelijke gedag gezegd, die zal wel gedacht hebben ?en zijn we huiswaarts gereden.
Thuis aangekomen had Matthijs geen trek meer, dus een happy meal zat er niet in ?. Iedereen was het zat en is zijn bed ingedoken.