Matthijs maakt ons wakker met een kakkerlak in een glas. Wat moet ik hiermee? Vraagt hij. Uhhhhh buiten zetten ?. Vanochtend werd Matthijs wakker en ging met zijn hand naar zijn nachtkastje. Dan voelt hij opeens iets raars, een beest? Hij kijkt en ziet een kakkerlak op zijn rug liggen en die komt niet meer op zijn pootjes. Waarschijnlijk heeft Matthijs de kakkerlak tijdens het aanraken met één beweging op zijn rug gelegd (een ippon ?). Gelukkig is Matthijs helder van geest, ondanks dat hij net wakker wordt en nog slaapdronken is, en pakt een glas en wurmt de kakkerlak met een papiertje in het glas. Zo, dat is opgeruimd en opgelost.
Vandaag een relax dagje bij het huis. ‘s Middags gaan we nog wel wat doe , maar wat is nog niet duidelijk. We zien wel.
De, voor de vakantie normaal geworden, gezamenlijke ontbijt wordt weer genuttigd. Een mooi moment om met zijn alle te bespreken wat we gaan doen deze dag. Het blijft een bijzonder moment om iedere dag met zijn alle te ontbijten. Na het ontbijt fladdert iedereen uit en gaat doen waar hij/zij zin in heeft.
Hmmmm, de drinkbekers, gisteren gekocht in Busch Gardens, zijn helemaal verfomfaaid. De deksel past er niet meer op en er gaat opeens veel minder drinken in ?. Twee hebben we er nog enigszins kunnen herstellen. Maar de andere twee zijn echt “overleden”. Ach we proberen gewoon de bekers te ruilen wanneer we een volgende keer weer in een SeaWorld park zijn. En anders vette pech en kopen we er weer 1 of 2 bij.
Janneke heeft een lekkere frisse duik in het zwembad genomen.
En Mariëlle is vol ijver de blaadjes en vliegjes uit het water aan het halen met een schepnetje.
En daarna ook in het water gesprongen. Niet veel later ben ik ook lekker gaan zwemmen. Natuurlijk hebben we “gelummeld”, dat hoort wanneer je in het water ligt. Op een gegeven moment was Mariëlle er klaar mee en is ze lekker een boek gaan lezen op het lichtbed bij het zwembad. En daar kwam Matthijs ten tonele. Die wilde ook wel zwemmen en meedoen met “lummelen”. Na een tijdje was ik het zat en wilde me even afdrogen en naar binnen.
Oeps de schuifdeur was half in het slot gevallen. Hmmmm de deur ging daardoor niet meer open. En wanneer we er meer aan rammelde, viel de sluiting nog meer in het slot. Daarop geklopt op de deur, in de hoop dat Bas het zou horen. Hij was nog binnen. En ja hoor, na enkele ogenblikken kwam hij aangelopen. Hij lag in een deuk om de situatie. Wilde natuurlijk eerst de deur niet open doen. Maar na enig aandringen deed hij open. Een mooi leermoment om de sluiting alvast dicht te doen, zodat deze in het vervolg niet meer zomaar in het slot valt. En hiermee kunnen we toch de schuifdeur zo goed als dicht doen in verband met de warmte/airco ?.
Na dit akkefietje ben ik heerlijk op een stoel aan de rand van het zwembad gaan zitten en dommelde telkens heerlijk weg. Uiteindelijk ben ik even in bed gaan liggen, had ik natuurlijk nooit moeten doen, want ik werd pas tegen half vijf weer wakker. Was wel even lekker moet ik zeggen ?, als vijftigjarige ?.
Wat de rest allemaal heeft gedaan in de tussentijd is mij geheel ontgaan. Volgens mij hebben ze ook lekker genikst, ieder op zijn eigen wijze.
Matthijs stelde voor om ‘s avonds naar de Shamu Orka show in SeaWorld te gaan en onderwijl ook nog even achtbanen mee te pakken die ze tijdens het vorige bezoek aan SeaWorld niet konden doen.
Leek ons allemaal een goed plan. Onderhand was het ook etenstijd aan het worden, waar gaan we eten? Nou bij Chili’s Grill & Bar. Daar wilde we gisteren eventueel ook eten. Prima, een Chili’s opgezocht op de weg richting SeaWorld. Het wordt de Chili’s aan de U.S. 192 bij Kissimmee.
Het was druk. We moesten 15 minuten wachten. Zelfs bij Chili’s hebben ze een “skip the line” wanneer je hun app download. Het moet niet gekker worden ?.
We zouden gezien de tijd alleen een hoofdgerecht nemen, anders kwamen we in de knoop met de Shamu show.
Bas, Matthijs en Janneke hebben natuurlijk hamburgers besteld, wat doe je anders in Amerika in een Mexicaans restaurant ?.
Mariëlle en ik fejita’s. Dat was erg lekker.
De bediening is ronduit belabberd in deze Chili’s. Geen aandacht en continue andere serveersters (ja vrouwelijk, want de mannelijke versie liep er niet rond ?). Dus dat wordt een “magere” fooi van 15%.
Nu op naar SeaWorld. Rond kwart voor acht waren we bij de ingang. We konden lekker voor de ingang parkeren, plek zat rond dit tijdstip. Wij, Mariëlle en ik, gingen alvast naar het Shamu stadium. De jongens pakken eerst nog een achtbaan. We zouden ze daar wel weer zien.
Voor aanvang van de Orka show, is er een typisch Amerikaanse show, met een showmaster die veel te overdreven het publiek enthousiast wil maken. En natuurlijk de typische “love” camera die inzoomt op publiek die overdreven mee dansen op de muziek. Maar eigenlijk is dit ook wel erg leuk allemaal, typisch Amerikaans.
De jongens waren net op tijd voor aanvang van de show. De show is leuk met natuurlijk veel springen en duiken van de Orka’s en het “soaken wet” maken van het publiek. Kortom hele leuke entertainment.
Je moet er verder niet bij stil staan (wel even over nadenken ?) of dit wel of niet goed is voor de Orka’s. De show is wel aangepast op een aantal onderdelen t.o.v. eerdere bezoeken waar wij geweest zijn. Zo wordt er niet meer met de Orka’s gezwommen door de trainers, nadat er dodelijke ongelukken zijn gebeurd.
Na afloop zijn de jongens nog enkele attracties in geweest,l. SeaWorld is namelijk open tot tien uur ‘s avonds. En een achtbaan in het donker is natuurlijk veel spannender.
Mariëlle en ik zijn nog de haaien attractie in gegaan. Daar was het in ieder geval lekker koel en druk was het ook niet meer. We hebben rustig rondgelopen en in deze attractie ga je ook door een buis onder water, waarbij de haaien en andere vissen over je heen zwemmen. Erg leuk en ook tijd zat om heen en weer te lopen omdat het zo rustig was.
We hebben de 2 kapotte drinkbekers meegenomen naar SeaWorld in een poging om ze om te ruilen. We werden van het ene kraampje naar het andere gestuurd. Niemand die de verantwoording (wilde) nemen om ze om te ruilen. Uiteindelijk werden we doorverwezen naar “customer service” en ook hier een wachtrij ?. Uiteindelijk waren we aan de beurt en het meisje achter de balie wist ook niet wat ze er mee aan moest en wilde ons naar een winkel sturen om daar te vragen of ze omgewisseld konden worden. Dit is het typische “kastje naar de muur” sturen. Of is het “met een kluitje het riet in” gestuurd worden. Nou dat laatste was het nog net niet. Dus ik in mijn beste Engels: “Now you are sending me from the closet to the wall”. Nee natuurlijk zei ik dat niet ?. Maar ik gaf wel zoiets aan in dezelfde strekking. Dat begreep ze tenminste en ze probeerde ons te helpen. Ze kon hier niet over beslissen. Een tweede service medewerker werd er bij gehaald. Die wist het ook niet. Toen maar de manager van de “customer service”. Een wat oudere man die dus alle beslissingen neemt. De man werd continue omgeven door vragende service medewerkers. Ze durfde (of mogen) geen beslissing te nemen. Wat een baan als manager, je zou toch helemaal horendol daarvan worden. Maar goed, ze proberen ons in ieder geval goed te helpen en de manager gaf toestemming om de bekers te wisselen. Yes, dat is mooi en eind goed al goed ?. Al duurde het omwisselen wel weer even, omdat ze niet wisten waar ze nieuwe vandaan moesten halen ?.
De nieuwe bekers hebben we meteen gevuld met lekker koel water. De “customer service” is vlakbij de uitgang en daar hebben we gewacht op de jongens. Omdat we wifi van het park hebben, kon ik Matthijs appen waar we zaten. Op een gegeven moment zag ik Bas lopen, altijd handig zo’n lange blonde jongen, die zie je overal boven uitsteken ?.
We waren snel bij de auto, maar alle Jezus wat was het druk bij de uitrit. Alle auto’s moeten via 1 uitrit. Bizar dit! Dus het heeft wel even geduurd voordat we van de parkeerplaats af waren. Het heeft dan ook wel zo zijn voordeel dat je in zo’n grote bak rijdt. Die zet je er makkelijker even tussen ?. Vanwege een aanrijding net buiten de parkeerplaats, moeten we een rondje rijden naar de interstate highway I-4 richting Tampa. Nog even verkeerd voorgesorteerd voor de oprit van de I-4 en dan hoppa… de file in ?. Het is nu 11:00 uur ‘s avonds ?. Wederom bizar! Hebben ze het over filedruk in Nederland. De Amerikanen blijven je op alle vlakken verbazen. Bedoelt Trump dit met “make America great again”? ?.
Uiteindelijk zijn we goed thuisgekomen. En konden we weer onze bedjes opzoeken. Of toch niet, wacht even… Janneke komt gillend uit haar slaapkamer… er zit een joekel van een kakkerlak in haar badkamer. Ik roep Matthijs erbij als ervaringsdeskundige ?. We besluiten de kakkerlak op te zuigen (Met de mond? Nee natuurlijk niet, met de stofzuiger natuurlijk ?). De stofzuiger was snel gevonden in de garage. De stofzuiger heb ik even aangepast, zodat ik de slang kon gebruiken inplaats van het hele grote mondstuk. De kakkerlak zat verstopt onder het kleed voor het bad. Ik tilde het kleed op en daar rende hij voor zijn leven. En tjakka daar werd ie opgezogen. Ik heb de stofzuiger een tijdje laten zuigen. Dan moet de kakkerlak toch wel dood zijn. De stofzuiger heeft een doorzichtige stofbak, maar we zagen geen kakkerlak. Ach er kwam niets meer uit de slang gekropen, dus het zal wel goed zijn gegaan ?. En Janneke kon weer gerust verder met haar bezigheden.
En nu slaaptijd. Morgen staan we weer op tijd op zodat we om 10:00 uur bij Busch Gardens kunnen zijn om de rest van de attracties te kunnen bezoeken.