De laatste dag op de camping. Vanmiddag wilde we rond 4 uur vertrekken. Maar eerst ontbijt, koffie en na al het inpakken nog even zwemmen…
Ons luchtbed is nu definitief lek verklaard ?. Vanochtend lag ik op 1 centimeter na op de grond. Meteen het luchtbed maar bij het vuilnis gezet.
Rond half tien waren we wakker en niet veel later kwamen Janneke en Sven ook uit de tent. Ja, wat wil je, geen last van schreeuwende Spanjaarden met kinderen naast je tent ‘s ochtends vroeg. Dan kan je lekker doorslapen ?. Wij dekte de ontbijttafel en Sven en Janneke zorgde weer voor de ontbijtspulletjes. Ze hadden een lekkere donut ? voor hunzelf meegenomen. Mariëlle en ik hoefde niet. Na het ontbijt zijn we voorzichtig aan de eerste spullen gaan inpakken.
Ook heb ik de auto nog even gewassen voor de terugreis en Sven en Janneke hielpen mee of eigenlijk ze spoten elkaar meer nat ?. Ook meteen het doek die voor de tent ligt schoon gespoten.
Sven en Janneke hebben hun boodschapjes gedaan voor onderweg. Denk aan fris en snoep, vooral snoep ?.
En nu tijd voor koffie, natuurlijk met de verse donuts. Heerlijk volgens Sven ?.
En na de koffie, onderhand alweer 11 uur, tijd om alles af te breken en in te pakken. Met zijn vieren was de klus snel geklaard. Sven wordt zo nog een ervaren kampeerder ?. Al met al ben je toch weer snel drie en half uur bezig met alles.
Sven en Janneke gingen op een gegeven moment alvast naar het zwembad en Mariëlle en ik pakte nog even de grote tent in en de tarp en daarna hebben we de aanhanger en auto met dakkoffers volgeladen. Voldaan en oververhit ? liepen we naar het zwembad om even lekker af te koelen.
Na deze verfrissende duik zijn we rond drieën weer naar de campeerplek gegaan, de tent stond er niet meer ?, wel nog de koelkast om het drinken koel te houden en een klein stoeltje.
De rest is al ingepakt.
Janneke en Sven gingen douchen en omkleden, wij zouden daarna douchen en nu alvast lunchen. De koelkast diende als tafel ?. Uiteindelijk waren we rond half vijf helemaal ingepakt en klaar voor de terugreis. Terwijl ik aan het douchen was, heeft Mariëlle alvast geboekt voor volgend jaar. Normaal kan dit pas vanaf 1 november, maar vanwege de corona kan dit nu al. Top natuurlijk. We staan er volgend jaar weer van 10 tot en met 30 juli. Dus wie langs wil komen ?.
Uiteindelijk reden we rond half vijf van de camping. Eerst nog even getankt en daarna vol gas richting Nederland.
Rond acht uur waren we bij Montélimar. Mariëlle had een leuk hotelletje gevonden even van de snelweg af bij een dorpje. Het zag er leuk uit op de foto’s dus bij afslag 18 op de A7 eraf. Eerst peage á 31,00 euro ? en dan binnendoor naar het hotelletje. Daar aangekomen, was er geen parkeerplek voor een auto met aanhanger en het dorpje was wel erg “doods”. Weinig vertier om te kunnen eten. Dus zijn we omgedraaid en op zoek naar een ander hotel. We zagen op de heenweg een Bed&Breakfast hotel die een goede score heeft op Booking.com. Wij daarheen en helaas dit hotel is volgeboekt. Dan maar door naar een volgend hotel daar in de buurt, het Ibis hotel. Ook daar wil je niet dood gevonden worden en de auto daar onbeheerd laten staan vraagt om een lege auto de volgende ochtend. Dan maar op zoek naar een hotel in Valence. Een stukje verderop, een nieuwe ronde met nieuwe kansen ?.
Na wat speurwerk via booking.com vonden we het Ace hotel in Valance Zuid. We werden door Google Maps voor een groot gedeelte binnendoor geleid over de N7. We reden vlak langs de wolkenmakers die je altijd ziet liggen wanneer je over de A7 rijdt. Eigenlijk is het een kerncentrale, met joekels van schoorstenen waaruit grote hoeveelheden stoom komt. Toen Matthijs klein was, noemde hij ze wolkenmakers ☁️. Nu konden we het van dichtbij aanschouwen ?.
Uiteindelijk draaide we de A7 op richting Valance. Net voor de oprit zagen we een Bed&Breakfast Hotel en een Campanile Hotel. De eerst was ook vol en de tweede deed niet heel veilig aan met ongure types rondom het hotel. Niet echt een fijn gevoel om je auto met aanhanger daar te laten staan. Dus hop de snelweg op. Bij afslag 15, zo’n 35 kilometer verder moesten we er weer af. Vlak na de peage zag je al een heel park aan hotels liggen, waaronder het Ace hotel. Ook weer een Bed&Breakfast hotel, maar daar kon je alleen via een scherm boeken en we wisten niet of er 2 kamers vrij waren. Ook liepen er diverse gasten (voornamelijk arbeiders) te hoesten. Laten we deze corona uitdaging maar niet aangaan. Dus door naar het Ace hotel aan de avenue des Auréats 47. We werden alleraardigst geholpen door een zeer goed Engels sprekende man bij de receptie. Omdat het onderhand tegen tienen was en wij nog moesten eten, reserveerde hij meteen telefonisch een tafel bij restaurant L’Art Terre aan de overkant van het hotel. Wat galant en een service.
Restaurant L’Art Terre is een leuk ‘tent’ (om in campingsferen te blijven ?) waar je verrassend goed en lekker kan eten. Wij waren er tegen tienen en het zat er nog behoorlijk vol. Ook hier de corona maatregelen aangescherpt en gehanteerd. Goed om te zien.
Mariëlle en ik gingen natuurlijk voor de magret de canard, je bent niet voor niets in Frankrijk. Met een heerlijke blauwe kaas saus erbij.
Sven aan de chickenburger.
En Janneke een pizza ? reine, zonder ham.
Helaas waren ze vergeten de ham er af te laten. Dit konden we gelukkig makkelijk van de pizza verwijderen, met behoud van de rest van de toppings.
Als toetje nam ik tarte limon. Alleen het was geen taartje, maar een soort jampotje met daarin een laag koek, een soort crème met citroensmaak en nog wat vulling. Dit had de alleraardigste serveerster ook aangegeven, dus geen probleem. En bij deze tarte ook een espresso. Mariëlle ging aan de thee en Sven een soort van cappuccino, of eigenlijk zwarte koffie met cream, ach zowat het lijkt op een cappuccino ?.
Tegen half twaalf liepen we weer terug naar het hotel en haalde de noodzakelijke spullen uit de auto en aanhanger. Wij zaten in de kamers 404 en 405 op de bovenste verdieping. Vanwege de corona, moest je de lift gebruiken om naar boven te gaan (alleen 1 persoon of 1 familie in de lift) en via de trappen moet je naar beneden. Dit om langs elkaar kruisend verkeer te voorkomen. Slim…
Het zijn mooie grote en schone kamers. Zie Mariëlle genieten van haar bedje.
De wekker is om zeven uur gezet, zodat we rond halfacht aan het ontbijt kunnen.
Slaap zacht ?…