Dag 19: Nog even genieten…

Vannacht een bak herrie vanaf de kroeg Service net buiten de camping. Vooral lallende en drinken Nederlandse jongeren hoorde je schreeuwen en gillen. Ik denk rond een uur of twee. Niet normaal. Daar schoten wij dus wakker van. Pas tegen drieën, denk ik, keerde de rust een beetje terug. En vanochtend vroeg weer herrie naast ons van vertrekkende Spanjaarden.  Gaat lekker zo ??. Gilt de Spaanse moeder vanaf haar campingplek over de camping naar haar kinderen die verderop zijn, dat ze zachtjes moeten doen ssssst… ???. Dat is dus even niet genieten ?.

Nou goed, rond half tien rolde ik van mijn opvallend zachte luchtbed, straks maar even bekijken. Nu eerst even de kleine afwas van gisteren gedaan en bij terugkomst zat Mariëlle ook al buiten, lekker in de opgaande zon, nou ja zon ☀️. Het was onverwacht bewolkt… maar goed, dat zou later wegtrekken en de zon zou weer volop schijnen ?. Wij hebben lekker even buiten gezeten en na een tijdje, ik denk tegen elf uur, maar mag ook half twaalf zijn, kwamen Janneke en Sven uit hun tent rollen ???. Kijk, tijd voor de ontbijtboodschapjes… ze hebben Mariëlle verwend met een lekker broodje want de bolletjes waren op. En Sven, die had geen lekker vruchtenbroodje of bolletje, hij wilde alleen aan de appel voor het ontbijt, ook goed. En Janneke die had een lekkere croissantje uitgekozen. En ik lekker saai aan de kwark en kiwi…

Ons luchtbed was dus plots een beetje zacht vanochtend. Hopelijk is hij niet lek… alle knoppen aangedraaid en die zaten nog goed en vervolgens het luchtbed opgepompt. Nu maar even afwachten wat er gebeurd. En ach nog 1 nachtje te gaan, dat moet toch lukken met een ingebouwde pomp die we anders maar af en toe inschakelen om bij te tanken.

Na de koffie is Mariëlle naar het strand gegaan om eindelijk haar boek helemaal uit te kunnen lezen. Vandaag waren er hoge golven. Jammer dat we, Janneke en ik, niet naar het strand geweest zijn. De hoge golven zijn altijd leuk.

Maar in plaats daarvan lag ik weer lekker op de stretcher. Natuurlijk te bloggen en en passant alle thuis gedownloade Spotify muziek opnieuw gedownload. Opeens waren er zomaar 1500 nummers verdwenen…

De jongens zijn ‘s middags weer naar het zwembad geweest.

Rond vier uur was Marielle terug van het strand en gingen we aan de lunch. Daarna nam Mariëlle nog even een frisse duik in het zwembad. Even later gingen Janneke en Sven aan de lunch.

Uiteindelijk zijn Mariëlle in ik rond zes uur naar de beachbar gegaan. Eigenlijk gaan we altijd de laatste avond op de camping daar eten. Eerst genieten van de zon op het terras. Lekker sangria en Mariëlle aan de droge witte wijn, what else ?.

We kregen wel wat trek en hebben heerlijke nacho’s gegeten. Tegen half acht kwamen Sven en Janneke aanwandelen, gezellig. Tuurlijk namen ze wat tapas en Janneke aan de alcohol vrij cocktail.

Tegen half tien zijn we gaan eten. Pfffff wat een zwaar leven ?.

We begonnen met brood en verse aioli en ik ging aan de gazpacho.

Sven kon het niet laten om een mojito te nemen, dit keer zonder aardbei ?. Dat was de laatste keer een foutje van de zaak…

Als hoofdgerecht nam Sven een dubbele portie gnocchi met vier soorten kaassaus, aan een enkel portie had hij vorige keer niet genoeg ?.

Janneke ging aan de spaghetti bolognese met patatjes…

En wij aan de ossenhaas, heerlijk.

Sven en Janneke wilde natuurlijk nog een toetje. Janneke nam meloenbolletjes, alleen er zat jammer genoeg alcohol overheen, ik denk witte wijn. Dat was wat minder.

En Sven aan zijn traditionele watermoeloenijsje. Lekker…

Het was een erg gezellig afsluiting van de vakantie.

We hebben nog een tijdje gebabbeld met een Nederlandse ober die hier al een aantal jaren werkt, heerlijk genietend van het leven. In de zomer werkt hij keihard en in de wintermaanden volop genietend van de Pyreneeën en de activiteiten die hij daar kan doen. Hoe eenvoudig kan het leven zijn ?. We hebben ook nog even afscheid genomen van de ober/eigenaar Ramon. Als je zo met ze praat, is het opvallend hoe rustig ze de corona perikelen voor lief nemen. Eerlijk gezegd vinden ze het niet zo erg dat het rustiger is, bijzonder.

Al zwalkend zijn we terug gewandeld naar de tent. Langs de kustlijn, nog even genietend van het uitzicht over de baai met alle verlichte dorpjes. Ja, dat is mooi…

Oh ja, het luchtbed leek nog goed te zijn toen we in bed stapte. We gaan het zien vanavond als de boel onder druk staat ?.

One Response

  1. Wat een leuke verhalen en foto’s weer.
    Ja er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. Maar zo aan jullie gezichten te zien was het een fijne tijd op de camping.
    Een heel goede reis terug naar huis en doe voorzichtig.
    Tot ziens en veel liefs.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *