Na een korte nacht, we zijn iets over zes uur ‘s ochtends opgestaan, gaan we vandaag op bezoek bij Discovery Cove. Ontbijten doen we daar. Het is namelijk een all-inclusive park, de lunch is also included ?. Van te voren moet je je toegangskaarten reserveren, aangezien er een maximaal aantal mensen in het park worden toegelaten. Je hoeft dus alleen maar je zwembroekje mee te nemen. Voor de rest word je in alles voorzien; handdoeken, diervriendelijke zonnebrandolie, wet suits, snorkels, lockers, eten en drinken. Wat wil je nog meer ?.
We hebben daar bovenop extra tickets gekocht voor zwemmen met dolfijnen. Dit gaan Janneke en Bas doen. De reservering voor een tijdslot regel je bij aankomst in het park. Vandaar dat we zo vroeg gaan, want de jongens willen zo vroeg mogelijk zwemmen met de dolfijnen in verband met het onweer dat altijd aan het einde van de middag voorbij komt, en dan sluiten de attracties (tijdelijk).
Dus om 6:45 uur stapte we in de auto. Hoppa zo de snelweg I-4 op, de file in ?. Maar gelukkig zijn de files in Amerika langzaam, c.a. 35 Mph rijdende files. In Amerika houden ze namelijk wel afstand en wisselen ze niet van rijbaan. En dat komt de doorstroming ten goede. Zo rond 7:20 kwamen we aan en na een korte wachtrij om binnen te komen zaten we rond kwart voor acht aan het ontbijt.
Na het ontbijt word je richting de omkleedhokken gemanoeuvreerd. Hier kan je je wet suit uitzoeken. Je kan all the way gaan waarbij je een complete wet suite aankrijgt voor de armpjes en beentjes of alleen voor de vest variant. Gezien de warmte kozen we allemaal voor de vest variant. Qua omvang passen ze wel, maar qua lengte niet helemaal of eigenlijk helemaal niet. Bas en ik zijn te lang en hebben nu een blote navel variant ?. Daar kan je je vast van alles bij voorstellen ?. Na de omkleedpartij is het tijd om je van onder tot boven in te smeren met zonnebrand. En eigenlijk meerdere keren per dag, werd al gewaarschuwd, anders ben je aan het einde van de dag een rode garnaal ?.
Bas en Janneke gaan om 10:40 uur zwemmen met de dolfijnen dus we hebben nog tijd zat. Eerst hebben we bedjes aan het (kunstmatige) strand geclaimed. Wel strategisch zodat we gedurende de dag zo veel mogelijk schaduw hebben.
En nu de lazy river in. Dit is een lange kronkelende rivier waarin je je langzaam rond kan laten dobberen. Met recht “take your time” en geniet van de kunstmatig aangelegde natuur ?. Op iedere hoek is natuurlijk een safe guard te vinden die op bay watch achtige wijze de boel in de gaten houdt. Opeens horen we een bay watch-eres gillen en naar haar collega schreeuwen dat ze alweer was gestoken door een insect. Een drama werd er opgevoerd. Ze bleef pijn houden en op aangeven van haar collega bay watch-er moest ze het water inspringen. Het drama was nog niet over. “Get away from me!” schreeuwde ze. Arrrrggghhhhh don’t go in my ear! Een heerlijk schouwspel. Bij de volgende bay watch vroegen we om wat voor een soort insect het dan gaat. Oh just a bee. Hahahahaha the killer bee! ?Het lijkt me zeer bijzonder wanneer het een bij betreft. Deze steken niet zo snel en blijven na het steken niet in leven, laat staan dat de bij je oor in kruipt ?. Amerikanen zijn zo goed in de wieg gelegd voor drama ?.
Nu zijn Bas en Janneke aan de beurt. Eerst melden bij het instructie huis. Daar werd in overvloede verteld wat je allemaal wel en niet mag en hoe goed ze allemaal wel niet zijn voor de dolfijnen en de natuur. Daarna op naar het prachtig aangelegde strand waar de dolfijnen al zwemmend de gasten verwelkomen. In groepjes van acht personen worden ze verdeeld over het strand samen met de instructeurs. Het was allemaal een leuk gebeuren. Ze mochten de dolfijnen aanraken, samen mee op de foto, een kusje geven ?
En ze werden een stukje mee vooruit getrokken door een dolfijn (klik op onderstaande link voor een filmpje).
Ontzettend leuk! Volgens Bas voelde de dolfijnen hard aan, een soort van rubber. En bij een dolfijn voel je één bonk spieren. Ook heeft de dolfijn met zijn staart Bas en Janneke helemaal nat gesplasht. Ze gaven aan dat het water best nog hard aankomt. Vanaf de kant leek het wel mee te vallen, grappig.
Mariëlle heeft zich, met de camera van Bob, helemaal suf gefotografeerd. Ik denk wel honderd foto’s.
Ik mocht het geheel filmen. We hebben er leuke films en foto’s aan overgehouden, en natuurlijk een leuk verhaal en Bas en Janneke een fantastische beleving. Zeker de moeite waard.
In een ander gedeelte van het park is nog een strand aangelegd. Hierin zwemmen allemaal soorten zoutwater vissen. Je kan hier gezellig tussen snorkelen. Wel eerst even doorkomen, want het water is koud… en daarna heb je een fantastische kijk onderwater. Er zijn ondiepe stukken waar niet heel veel vissen zwemmen, maar wel stingray’s. En er zijn koralen in dieper water aangelegd. Hier zwemt een groot aantal vissen in allerlei soorten en maten. Heel indrukwekkend. In het begin is het heel erg wennen aan de snorkel. Maar als je dat eenmaal in de gaten hebt (met dank aan Matthijs, want hij heeft snorkel les gehad op het Cios ?), dan is het alleen maar genieten. Wij zwommen als familie als een school vissen tussen de andere scholen vissen. Je bent bang dat je tegen de vissen aan zwemt, maar de vissen zijn nog banger voor ons en proberen ons in alle macht te ontwijken. Éën keer mislukte dat finaal en werd Bas door een grote stingray omver gezwommen ?. Eigenlijk kwam dat omdat Bas een onverwacht stap maakte. Ook konden we bij het snorkelen naar haaien kijken. Ze kwamen wel heel eng dichtbij, maar gelukkig zat er glas tussen ?. Het zwemmen met de vissen was een enorme leuke en indrukwekkende belevenis. We zijn meerdere keren in dit stukje zee geweest. Uiteindelijk werden we tegen sluitingstijd uit het water gehaald, want de zee werd “gesloten”. Erg jammer…
We zijn geloof ik 2 of 3 keer the lazy river af geweest (wie kent het liedje met deze tekst in de titel?). En éénmaal werden we uit de rivier gehaald omdat er een tropische regenbui met onweer voorbij kwam zetten. Na, ik denk, een half uur á driekwartier mochten we de rivier weer in. Halverwege de rivier is een met netten overdekt gedeelte. In dit gedeelte zitten vele soorten vogels. Deze kan je ook voeren, waarbij ze op je arm komen zitten om te eten. Dit konden we niet aan ons voorbij laten gaan. Dus halverwege het water uit, langs twee hele rare vogels.
En op naar het gedeelte waar je voer kon halen. Door je voederbakje in de lucht te houden springen en vliegen de vogels, als het even meezit, op je arm. Daar eten ze in gewiekste vaart het bakje bijna leeg. Een klein restje laten ze zitten en eten ze niet op. Verwende nesten zijn het ?.
Zoals eerder gezegd is de lunch ook inbegrepen. De jongens waren al gaan lunchen rond een uur of twaalf. Aan de hamburger, taart en andere lekkernij. Marielle en ik gingen later aan de lunch, ik denk rond een uur of twee. De jongens gingen nog wel een keertje mee. Man, man, man, wat was het druk. Twee kanten waar je je eten kan ophalen/bestellen. En aan beide kanten lange rijen, als of het gratis is ?. Vandaag geen hamburgers, maar een vega wrap voor mij. Ik moet toch wel een beetje aan de koolhydraten denken, anders zitten de 10 kilo’s er weer in no-time aan ?. De jongens gingen weer aan de hamburger en Janneke aan de Mac & cheese.
Tegen sluitingstijd om 5:30 uur zijn we weer huiswaarts gegaan. We hebben dit keer een andere route teruggereden dan de I-4. Kijken of binnendoor uitmaakt. En ja dat maakt uit, over de I-4 zouden we er ongeveer 35 minuten over doen n binnendoor hebben we er ruim een uur en 10 minuten over gedaan. Wel hebben we over een mooiere route gereden ?.
Oh ja, vier van ons zijn toch verbrand door de zon en lekker rood gekleurd als een garnaal in de nek, hals, schouders en armen. Ondanks goed gesmeerd te hebben. Gelukkig ben ik die dans ontsprongen.
Voordat we naar ons huis rijden, eerst nog even de Walmart in om avondeten te scoren. Dit keer pizza uit de diepvries. De meeste van ons lagen vroeg op bed, voldaan van de belevenissen vandaag, de verzengende warmte en de lange dag. Morgen gaan we naar Busch Garden in Tampa Bay.
One Response
Wat een leuk en interessant verslag. Frank je kunt wel reisverslaggever worden. Je kunt het allemaal zo mooi vertellen.
Jullie maken wel van alles mee en ook de foto’s zijn bijzonder. Zo te zien hebben jullie het erg naar de zin. Leuk hoor.
Lieve groetjes van ons.