‘s Nachts hoorde ik geluid buiten, vuilniszak geritsel, zou het de horrorfilm zijn…? Ik mijn bed uit en even rondgekeken. Het zaklampje van de iPhone aan, zodat ik beter zicht had. Niets opmerkelijks te zien bij de vuilniszak. Toch maar even tegen de vuilnisbak getrapt, geen beweging, het bleef stil. En toch even later weer geritsel, het is geen vogel, zoals normaal. Want die was nu allang gevlogen en vogels doen dit niet in het donker. Vreemd, maar goed, dan maar even naar het toilet nu ik er toch uit ben. Na het toiletbezoek toch weer even gekeken bij de vuilnisbak, geen geluid, maar wel een kapotte vuilniszak aan onderkant. Het is vast een egel geweest. Die heb ik ‘s avonds al eerder zien lopen. Voortaan maar ‘s avonds voor het slapen de vuilnisbak legen. Kan ik in ieder geval doorslapen.
In de nacht hoorde ik Janneke en Sven uit de tent kruipen, op naar het toiletgebouw. Janneke durfde niet alleen door de horrorfilm ?, dus Sven moest mee ?.
En zo werd het ochtend, vrijdag 17 juli en gelukkig, Mariëlle heeft niet echt last meer van haar darmen en weer alle tijd voor haar iPhone op deze zonnige ochtend. Tijd voor het dagelijkse ontbijt.
Het renderen van het zeester filmpje wilde maar niet lukken op Sven zijn iPhone. Deze werd te heet ?. Ik heb nog gesuggereerd om de iPhone in een bak met water te gooien, de iPhone is toch waterdicht en een watergekoelde iPhone is ook wel stoer ?. Maar daar ging Sven gelukkig niet in mee ?. Wat dan wel… we koelen de iPhone met een invriesblok. Daar hadden we er een paar van in het vriezertje van de koelkast liggen. Zo gezegd, zo gedaan en wonderwel werkte dit en kon Sven zijn filmpje afmaken ?.
Na het ontbijt en de koffie zijn we richting zwembad gegaan. Tenminste Janneke en Sven eerst. Janneke belde even later op dat ze een bedje in de schaduw voor ons had gereserveerd met haar badlaken. Dat is lief ? ?. Dus wij op naar het zwembad, in de schaduw wilde ik wel vertoeven. Kon ik goed mijn achterstand in blogs wegwerken en Mariëlle heerlijk genieten.
Sven en Janneke wilde lekker in de zon bruin bakken. Dat ging ze goed af.
Rond vier uur weer terug naar de tent, kijk een mooie foto vanaf de achterkant. Ruimte genoeg nu om het zo te fotograferen ?.
Janneke weer aan de lunch met vooraf chips ?. Het moet toch geen gewoonte worden ?. En ja als je goed kijkt zie je de mayonaise ook staan ?. Die is voor op de gebakken eitjes ? die Janneke voor haar en Sven gebakken heeft. Ja, ja, Janneke weet wel wat goed lunchen is ?. Mariëlle heeft ook een gebakken ei voor ons gebakken. Heerlijk hoor…
Na de lunch hebben we ons opgedirkt. ‘s Avonds zouden we namelijk naar het dorpje Cadaqués gaan. Het bezoeken van dit dorpje is een grote wens van Janneke (en stiekem ook van Mariëlle). We zijn vanavond maar gegaan in verband met mogelijk aangescherpte corona maatregelen. Hebben we dat alvast gedaan en kan het van de bucketlist weggestreept worden ?.
De maatregelen zijn in Barcelona en omgeving aangescherpt door de regering van Catalonië in verband met meer corona besmettingen aldaar. Het verzoek is om thuis te blijven, minder bezetting in restaurants, musea etcetera. De haarden zijn gelukkig nog ver uit de buurt. Barcelona is nog ruim 2 uur rijden.
Tot zover de corona update ?. Cadaqués is een idyllisch schilderachtig dorpje, met alleen maar wit geschilderde huizen, liggend aan een baai met een prachtig blauwe zee. Het dorp is beroemd geworden door Salvador Dali. Het dorpje ligt afgelegen en is via een leuke bochtige bergweg te bereiken. Mariëlle vindt de terugweg in het donker nu al niets ?. Het dorp is niet toegankelijk voor autoverkeer en parkeren kan op een groot parkeerterrein net buiten het dorp. Daar hebben we ook onze auto geparkeerd en al wandelend door Cadaqués genoten van de fantastische uitzichten.
Sven kon het natuurlijk niet laten om mooie foto’s te schieten met Janneke als lijdend voorwerp ?.
Nou goed, ik ook nog 1 op mijn wijze ?.
Op het terras van een restaurant, gelegen aan het strand, zijn we neergestreken voor een borrel. Heerlijk genietend van het uitzicht over zee.
Wij, Mariëlle en ik, namen nog een tweede drankje en Sven en Janneke zijn lekker op stap gegaan Cadaqués in om foto’s te maken. Als we tapas zouden bestellen, dan moesten we van Janneke bellen ?. Dat hebben we maar niet gedaan… tapas bestellen dan ?.
Na deze heerlijke onderbreking zijn we naar het volgende restaurant gelopen, ja, ja, het vakantieleven in Spanje is lastig ?. Janneke en Sven liepen al vooruit, op weg naar het Italiaanse restaurant “La Gritta” waar normaal gesproken een lange wachtrij staat, maar nu niet. Soms is het lang leve de corona ?.
Vanaf dit restaurant heb je ook goed zicht op de ondergaande zon in de bergen en die is hier fenomenaal. En het ondergaan gaat zo rap, dat Sven bijna te laat is om dit voor eeuwig vast te leggen met zijn camera ?.
We hebben wederom weer heerlijk gegeten. De Spaanse keuken (nou ja, in dit geval Italiaans ?) is fantastisch. Het voorgerecht was heerlijk. Janneke aan een typisch Italiaanse salade Caprese.
Sven als echte man aan een Italiaans vlees assortiment. Dat ziet er lekker en veel uit.
En Mariëlle een echte Italiaanse klassieker Vitello Tonnato.
Ik hield het maar bij een geitenkaas salade, maar nu met spinazie als basis. Erg lekker…
Voor het hoofdgerecht gingen Sven en Janneke aan de pizza. Voor Sven natuurlijk met extra pikante worst er op.
En Mariëlle en ik aan de risotto. Dit gerecht kan je alleen per 2 personen bestellen en Mariëlle wil dit graag eten, dus ik moest er ook aan geloven. Maar dat is geen straf ??.
Een toetje hebben we hier niet gegeten. Echt Italiaans ijs hebben ze niet en even verderop zit een ijstent met weer tig soorten ijs.
Al slenterend langs de kust en genietend van het mooie uitzicht zijn we naar het ijssalon gelopen.
Janneke en Sven kozen ondanks de vele soorten schepijs voor een vers waterijsje. Niet zo één uit de fabriek, maar uit eigen keuken.
Mariëlle ging voor schepijs met citroensmaak op een hoorntje.
Zo zijn we langzaam teruggelopen richting de auto. Tijd om weer tentwaarts te gaan. Terug via het kronkelende bergweggetje. Gelukkig voor Mariëlle reden we grotendeels achter een stoet auto’s in slakkenvaart. Wel fijn zo voor Mariëlle ?. Ik viel zowat in slaap ?.
Onderweg zagen we komeet Neowise. Het is in de bergen goed donker en je bent op hoogte en kan ver kijken. Opeens zag Sven de komeet. Niet heel helder meer, maar wel goed te zien. Ik heb de auto even geparkeerd in de berm om ook goed te kunnen kijken. Het is toch een bijzondere verschijning. En ja, het is net als op de afbeeldingen die je her en der ziet in de media. Bijzonder… met dank aan Sven zijn scherpe ogen ?. Helaas was het niet mogelijk om er een foto van te maken.
Al met al zijn we heelhuids thuisgekomen en weer voldaan in slaap gevallen.