Zo vandaag is het weer vrijdag en Matthijs heeft zijn slaapkamerdeur op miraculeuze wijze op slot gekregen, terwijl hij niet meer op zijn slaapkamer is ???. En wat nu… Matthijs was al bezig de deurplaat (of hoe je zoiets noemt) los te schroeven met een lepel. Maar ja dat gaat hem niet worden. Ik zag wel een gaatje in de draaiknop en via dat gaatje moet het gaan gebeuren, dacht ik.
Eerst ben ik maar even gaan douchen om hierover na te denken. Wel was al geopperd om het telefoonnummer te draaien (ja voor de jongere lezers, vroeger had je een draaischijf met nummers op je telefoon en zo draaide je het nummer wat je wilde bellen) die we kunnen bellen wanneer er hulp nodig is of vragen zijn. Terwijl ik aan het douchen was, heeft Mariëlle het nummer gebeld. Als het goed is, moet boven 1 van de deurposten een pin liggen die je in het “gaatje” kan doen en daarmee het slot kan openen. Het was even zoeken naar de pin en deze is uiteindelijk gevonden bovenop de deurpost van de badkamer in de slaapkamer waar Mariëlle en ik slapen. Niet zo’n handige plek volgens Matthijs, want wanneer onze slaapkamerdeur in het slot valt, kan je nooit meer bij de pin komen. Daar heeft hij een punt.
Goed, de pin in het gaatje gestopt en na wat gepiel is het gelukt om het slot eraf te krijgen en de slaapkamerdeur weer te openen. De pin hebben we bovenop Matthijs zijn deurpost gelegd, lekker dichtbij de hand voor wanneer zijn slot nog een keer zomaar in het slot valt. En dat gebeurde een paar dagen later ook weer ?. We waren nu door de wol geverfd en binnen no-time hadden we het slot weer geopend.
‘s middags zijn we naar Disney Springs gegaan. Disney Springs is een onderdeel van het Walt Disney World Resort, waar alle parken onder vallen.
Het is een voor het publiek open “attractie”, waar je kan shoppen in Disney style of heerlijk kan uitgang om te dineren en te borrelen. Disney Springs is op een half uurtje rijden, goed te doen dus, mits er geen files op de I-4 staan. En dat was dit keer, wonderlijk, niet het geval. We hebben de auto geparkeerd in parkeergarage “Lime”. Het grappige is dat alle parkeergarages zijn vernoemd naar een fruit. We staan op L4, row 9.
Via het roltrappenstelsel zijn we Springs binnen gelopen.
Natuurlijk zijn we begonnen met shoppen. De eerste winkel is de Pandora, waar Janneke haar cadeautje voor haar verjaardag alvast kan uitzoeken.
En volgens mij is ze uitstekend geslaagd daarin. Wat het cadeautje is, blijft nog een geheim tot haar verjaardag ?.
We hadden best wel dorst en het was enorm warm, dus echt wel tijd voor een drankje. We kwamen uit bij Jock Lindsey’s Hangar Bar. We zaten gezellig buiten op een soort van boot die aan de hangar is gekoppeld. Een mooie plek om heerlijk te borrelen.
Bas en Matthijs aan het fris, ze wilde wel een biertje, maar er werd om hun ID gevraagd en dat ging hem niet worden, aangezien je minimaal 21 jaar moet zijn om alcohol te mogen drinken. Een frisje dus… Mariëlle ging aan de wijn en Janneke en ik een alcohol vrije cocktail (ik ben de Bob en moet nog rijden).
Voor de trek hebben we tortilla chips met een lekkere kaas dipsaus besteld. Ook hierbij hebben ze een soort van refill. Er was nog kaas dipsaus over en nieuwe tortilla chips werden aangevoerd.
Vanuit het restaurant naast ons, is een soort van rondvaart met jaren 60 amfibie voertuigen. Die rijden vanaf de kade zo het water in om een rondje op het meer te varen. De chauffeur en gelijk ook kapitein is in jaren zestigstijl gekleed. Erg leuk om te zien en Janneke kijkt haar ogen uit.
Na het borrelen zijn we verder gaan shoppen. Matthijs wilde graag naar de Pelé Soccer winkel. Een winkel met eigenlijk alleen voetbal tenue’s. Helaas Ajax en PSV zijn er niet te vinden. Wel weer shirts van het Nederlands vrouwen elftal ?.
Er zijn nog volop kleren gescoord bij onder andere Zara en Superdry.
Aan het einde van de middag waren we er wel klaar mee. Het plan is om ‘s avonds naar Universal Studios te gaan en daar ongeveer rond, en in ieder geval, na zes uur te zijn in verband met het gratis parkeren (we blijven Nederlanders hé ?). Dus we moeten op tijd eten rond een uur of vijf.
Het idee was om te dineren in Disney Springs, echter gezien de prijzen en toch de “haast” die we hadden, vind ik het leuker om daar te eten wanneer we meer de rust hebben. Deze gaat dus op de bucketlist ?.
Als alternatief gaan we avondeten bij de Longhorn aan de Vineland road. Dat ligt op de route naar Universal en daarvandaan is het nog zo’n 10 minuten rijden.
We hebben ons best wel verheugt op lekker eten bij de Longhorn, gezien eerdere positieve ervaringen en helemaal na de laatste keer dat we in Tampa bij een Longhorn hebben gegeten, na een bezoek aan Busch Gardens. Maar oh, oh oh, wat viel het eten vies tegen in deze Longhorn. Het is eerlijk gezegd ronduit slecht en eigenlijk heb je de eerste indruk al te pakken bij binnenkomst, voordat je naar je tafel wordt gebracht. Als het dan al niet goed oogt/ruikt, dan kan je beter rechtsomkeert maken. Wat is het verhaal; In eerste instantie werden we voor de ingang van de wc’s geplaatst. Er hing een rare lucht en we waren niet echt gediend van in- en uitlopende mensen. Toch raar dat we bij de wc’s worden gezet, terwijl er een overvloed aan vrije tafels is. Op verzoek worden we verplaatst naar een beter gesitueerde tafel. De wc’s uit het gezichtsveld onttrokken en geen vreemde luchtjes meer rondom de tafel ?.
Na de valse start met de tafel naast de toiletten, waren er nog volop andere zaken die ons tegenvielen:
- Op de patat veel te veel zout;
- Te veel blue cheese op mijn salade;
- Het vlees is veel te gaar, van zowel de hamburgers van de jongens, het vlees in mijn salade en het vlees op Mariëlle haar bord.
Kortom, het eten was gewoonweg niet lekker, het smaakte niet; Wat een verschil met de Longhorn in Tampa. Daar was het een genot om te eten. Je zou toch verwachten dat een keten dezelfde kwaliteit handhaaft… Niet dus… Het eten is (deels) snel opgegeten en daarna meteen de rekening gevraagd en betaald. En nee een toetje hoefde we niet ?.
Gelukkig hebben we wel de leuke foto’s ?.
Voor vertrek naar de Universal Studios, wel eerst nog even naar de toilet. En ook die is net zo ransig, nu begrijp ik de geur bij de toiletten wel. Bijzonder is de hele lage urinoir, zou die voor de smurfen zijn? ?
Vanuit de Longhorn worden we door de navigatie binnendoor geloosd over de Turkey Lake road. Deze loopt parallel aan de drukke I-4 naar de Universal Studios. Handig route om te weten voor de terugweg. Kunnen we zo eventueel de drukke I-4 mijden. Onderweg kreeg Bas ontzettende pijn in zijn hoofd. We hadden geen pijnstillers mee. Langs de weg is een one dollar tree winkel, zouden die ook pijnstillers verkopen? En ja hoor voor 1 dollar hebben we ibuprofen gekocht.
Door de ongeplande tussenstop, kwamen we net na 18::00 uur bij de ingang van de parkeergarages. Parkeren is nu gratis. Aan de drukte bij de ingang van het parkeerterrein te zien, zijn we niet de enigste die vanaf zes uur het park in gaan ?. Gewoon een hele opstopping. Uiteindelijk hebben we geparkeerd bij Spider-Man, verdieping 5, rij 54.
Via wederom de security check en de roltrappen,
komen we uit in City Walk. Gaan we nu eerst naar Island of Adventures of Disney Studios? En Universal Studios is het geworden.
We hebben uiteindelijk attracties in beide parken bezocht. Deze avond hebben we, daar waar mogelijk is, via de ‘single riders lane’ de attracties bezocht. Daardoor daalt de wachttijd aanzienlijk. Zo ook bij de Minions, in no-time stonden we bij de ingang van de attractiekarretjes. Zoals gezegd dien je als opvulmateriaal en ga je per persoon een attractie in. De hostes vroeg om twee persons uit de normale rij. Toen niemand reageerde, reageerde ik uit onze single riders lane dat wij wel wilde, met een bij smile ?. En ja hoor, we mochten met zijn tweeen tegelijk. Eerst Janneke en Bas en daarna Mariëlle en ik er meteen achteraan. Matthijs stond al in een rij. Dit is vooral lachen, omdat voor ons mensen met druk discussiëren het ook geprobeerd hebben, zonder resultaat. Ach als je het met een lach brengt, lukt het meestal wel.
Na de minions zijn we best wel veel attracties in geweest in the Universal Studios gedeelte. Zoals “Race through New York starring Jimmy Fallon” en “The Mummy”
De extreme achtbaan “Rip Ride Hollywood Rockit” was in eerste instantie nog dicht vanwege de regen. Toen we op weg waren naar de uitgang om naar Island of Advantures te gaan, werden er proefritten gereden. Het lijkt erop dat de achtbaan weer open gaat. De wachtrij was kort, snel zijn Mariëlle, Bas, Matthijs en Janneke in de rij gaan staan. Niet veel later gingen de poorten open en konden ze genieten van een snelle rit.
Binnen no-time was de wachtrij uitgegroeid tot 60 minuten ?! We waren dus net op tijd ?.
Nu op naar Island of Adventures. We hoppen zo van het ene naar het andere park. Daar hebben we “the Marvel Island” gedaan met… “the Hulk” achtbaan, the “Spider-Man” ride en “Docter Doom’s Fear Fall”.
In “the Hulk” zijn de jongens gegaan, wij waren er wel even klaar mee. Onderwijl zijn we naar, schrik niet, een kerstmis winkel geweest ?. Het hele jaar open…?.
De Single Riders Lane was niet open bij “the Hulk”, dus we moesten nog even wachten op de jongens.
Daarna zijn we met zijn alle de Spider-Man ride in gegaan. Een 3D rit met allerlei actie. Erg leuk, al merk je wel dat deze attractie wat ouder is, maar daarom niet minder leuk.
Bas en Janneke wilde nog wel even in “Doctor Doom’s Fear Fall”. Als je de foto ziet, begrijp je waarom wij en Matthijs er niet zo nodig in hoefde ?. 
Het was onderhand zo goed als tien uur ‘s avonds geworden, tijd om naar huis te gaan. De rest van het park doen we wel weer op een later moment. Lang leve de 14 dagen onbeperkt toegang kaartjes. Ben je in ieder geval, voor je gevoel, niet gedwongen om hele lange dagen te gaan. Dat is ook niet vol te houden in de bedrukkende hitte.
Door het vroege en niet zo bijzondere avondeten, hebben Bas en Matthijs best wel trek. Dus ja, dat wordt een McDonalds (ééntje van de bucketlist). Om de files op de I-4 te mijden hebben we een McDonald’s gezocht in de buurt van Turkey Lake Road. Binnen hebben we besteld en in de auto hebben we de boel opgegeten.
Vanaf de McDonald’s hebben we een stuk binnendoor gereden. Eerst over Turkey Lake Road en daarna een stuk over het terrein van Walt Disney. We kwamen ook weer gezellig langs Disney Springs waar we vanmiddag ook waren. Of het uiteindelijk sneller was, dat weet ik niet, maar het was wel een leuke rit. Eens iets anders dan de I-4 ?.