Dag 12: Sangria een zee

Vannacht was het relatief rustig op de camping qua burengeluid en rondtrekkende groepen jongeren over de camping. Wel was de egel weer op pad. Ik werd wakker en hoorde geritsel buiten. De egel probeerde de vuilniszak open te knabbelen. Ik denk, laat maar gaan en ‘s ochtends bleek er een gat in de vuilniszak te zitten.

De egel heeft geen geluk gehad, er was weinig eten te vinden. Meteen maar even de vuilniszak vervangen. Hij zat ook wel erg vol 🤔.

Na het ontbijt zaten we al snel aan de koffie. Tijd voor weer een gezellig potje hartenjagen. Dit keer kwam Janneke als winnaar uit de bus. Wederom pech voor Sven, die vorig jaar zoveel potjes had gewonnen…

Na de lunch, het was onderhand drie uur, zijn Marielle en ik naar het strand gegaan. Eerst even ingesmeerd, wat ik altijd weer een heel gedoe vind, maar uiteindelijk is het toch wel lekker om weer eens op het strand te zitten, vlak aan de zee.

Na 2 uurtjes kwam er wat bewolking opzetten, een mooi moment om weer tentwaarts te keren. We hebben ons opgefrist en opgedoft omdat we naar de beachbar, net buiten de camping, gingen. Lekker op het terras genieten van Sangria en Mariëlle van een glaasje wijn.

Even later haakte Sven en Janneke aan en al snel waren de diverse tapas besteld.

Sven en Janneke zaten eerst aan de fris en niet veel later aan de Mojito…

En Janneke voor het eerst van haar leven aan de Sangria.

Natuurlijk wel even verteld, aan de hand van de anekdote over oma Kippenhok, dat Sangria drinkt als limonade, maar behoorlijk “verkeerd” kan vallen. Vooral op een lege maag, dus rustig aan “nippen” 😀.

We hadden de speelkaarten meegenomen voor wederom een potje hartenjagen. Gezellig! 😁.

Klaverjassen kunnen de jongens nog niet en dit was ook niet het beste moment om het uit te leggen 😂.

Meer tapas werden besteld en de wijn, sangria en mojito vielen in goede aarde 😉. Het kaarten ging daardoor voor sommige wat lastiger, meer concentratie was vereist 😂.

Onderwijl was er achter ons een Duits gezelschap aan een tafeltje gaan zitten. Het was een ouder stel met 2 volwassenen en 2 kinderen. Tenminste zo leek het. We waren aan het filosoferen wie nu de zoon of dochter was van het oudere stel. Terwijl we daar zoet mee waren, schoof er een ander stel bij de Duitsers aan. En ik dacht meteen: “Zie ik dat nu goed?” Ik wreef mijn ogen 👀 nog eens goed uit, ja werkelijk… dat is de tweelingbroer van Gru in real live: Bru! 🤣

Huh? Hoor ik je al denken, wie is Gru en wie is Bru? De kenners onder ons weten het wel, maar voor de rest, dit zijn stripfiguren uit de tekenfilms Minions en “Verschrikkelijke ikke”. Kijk dit is Bru, degene waar ze op lijkt.

En dit is Gru, de hoofdrolspeler in de tekenfilms.

Ik hoop dat het net zo leuk overkomt zoals wij het beleefd hebben. Wij hebben er in ieder geval veel lol om gehad en dubbel gelegen van het lachen en de verbazing… sorry… 😁.

Maar goed, tegen tien uur had Sven toch wel trek gekregen. Dus we verhuisde van het “borrel terras” naar het “restaurant terras” 😃. Het was mij op het terras al opgevallen dat het weerlichtte in de verte. En nu we net aan tafel zaten, begon het steeds meer te weerlichten. Hmmm 🤔, de tenten waren niet geheel juist dichtgeritst voor tegen de regen. De kans dat het ging regenen en onweren was niet zo heel groot, zo naar de lucht kijkende. Desondanks voorspelde buienradar wel een kleine neerslag. Voor de zekerheid toch maar even naar de tent gelopen om alles dicht te ritsen en de tarp op regenproof opstelling te zetten. Laat het maar gaan regenen 🌧 😀. Of toch maar liever niet, want we zitten namelijk buiten op het terras 😂. Na deze kleine intermezzo, hebben we ons eten besteld en heerlijk de avond gezellig afgesloten. Sven nog onder het genot van zijn eerste Sangria en Janneke had een “drink of is het meer een drank” verbod gekregen 😉.

Al zwalkend liepen Sven en Janneke tentwaarts. Het was een leuke en gezellige avond (of had ik dat al eerder gezegd 🤣).