Dag 1: Eindelijk, het vertrek

Beep, beep, beep, beep, beep… gaat de wekker om kwart over vijf… goodmorning this sunny and shine day. Shine it is, maar helaas regen . Wassen, aankleden en de laatste dingetjes gereedmaken. Bas en Anouk hebben bij Anouk thuis geslapen. En Matthijs en Sarah hebben overnacht bij Sarah thuis. Wel zo lekker, dan is het niet zo overdreven druk in de ochtend in de badkamer en zo. Alleen Janneke en Sven hebben bij ons de nacht doorgebracht.

Tegen vijf voor half zeven komt iedereen aanwaaien. We hebben de Volvo bepakt en bezakt en zijn er helemaal klaar voor. Florida here we come 🇺🇸 😀☀️ en natuurlijk 🍔 en 🌭 bij het honkbal en de vele 🎢 diverse parken.

Maar goed, de eerste stop is Schiphol. Het begint goed, we belanden in een kleine korte file bij het “kiss and ride” voor vertrekhal 2.

Helaas hebben we de mamma van Sarah en ouders van Anouk niet meer kunnen uitzwaaien, want we waren met de Volvo net iets later. Dus alsnog 👋 😘 en dank voor het wegbrengen…

We lopen met zijn alle achten (wat een kudde 😂) naar de vertrekhal. Het is even zoeken welke balie we moeten hebben, maar gevonden. We wandelen de rij in om achter aan te sluiten voor de incheckbalie.  Dat wordt wel even wachten voordat we aan de beurt zijn 😐. Hoor ik opeens “pappa” achter mij roepen en is het Matthijs die mij roept. Ik draai mij om en meteen zie ik ook een bekende klant, hij is een buurman in de wijk. En laat hij nu toevallig piloot zijn bij KLM.  Hij zegt “kom maar mee” en leidt ons dwars door alle afzettingen naar “priority boarding” van KLM. Zo langs de lange rij wachtende mensen. Wat een giller, een mooi begin van de reis 😀, met als klapstuk dat we nu priority boarding passen hebben waarmee we als 1 van de eerste het vliegtuig kunnen betreden. Er gebeurd ons iedere keer wel iets aparts op de reizen naar Amerika 😀.

Na het inchecken door naar de security controle. Het is rustig en we zijn er binnen enkele minuten doorheen.

Alleen Sven wordt er nog uitgehaald voor een extra controle. Iets met zijn zak snoepjes. Gelukkig mag hij door, geen drugs gevonden 🤣.

Nu op naar de douane voor de paspoortcontrole. We pakken de rij van de selfservice. Je legt dan je paspoort in het scanapparaat, je gezicht wordt gescand en als het goed is mag je verder. Dat gaat best wel vlot. Alleen voordat je aan de beurt bent, duurt het even. Er staat een rij. En het lot is ons goedgezind vandaag. Net als we aankomen, gaan er een hoop extra controlepoorten open en staan we vooraan 😃. Hoppa deze hobbel hebben we ook snel genomen.

Ondanks dat in Amerika veel met de creditcard betaalt wordt, zijn dollars toch wel handig om te hebben. Alleen al voor de fooien omdat de serveersters (zowel man als vrouw 😉) liever contant geld hebben dan in de digitale pot. We vinden een pinautomaat. Ik pin een mooi bedragje en de wisselkoers is lekker ongunstig 😀. Wel jammer dat ik allen maar briefjes van 50 dollar krijg, maar goed dan krijgt de eerste lekker veel fooi 😂. Bas wil ook wat pinnen en doorloopt de gehele procedure (en ja dat is vreemd voor deze generatie want die pinnen nooit 🤣) met als eindresultaat geen dollars… huh? Gelukkig komt er net een medewerkster van de pinautomaten aanlopen. Ze geeft aan dat waarschijnlijk de briefjes van 50 op zijn. Bas checkt snel zijn bank en ja, het geld is niet afgeschreven. So fa so good. We kunnen ook bij haar wisselen. Dat is mooi en dan kunnen we ook het geld in kleinere couperus krijgen. Gelukkig kan ik ook een briefje van vijftig dollar omwisselen voor kleinere biljetten. Krijgt de eerste dus toch maar 1 dollar fooi 😂.

En nu tijd voor koffie ☕️. We vinden een rustig tentje waar ze heerlijke verse koffie verkopen. Zo, even bijkomen van de wederom wonderlijke snelle manier waarop we door alles heen zijn gekomen. Nog tijd zat voordat we moeten boarden.

We hebben allemaal t-shirts aan van Florida. Dit idee is bedacht door Janneke en samen met Bob het ze het ontwerp gemaakt.  Ontzettend leuk. Onderweg op Schiphol krijgen we de nodige aandacht en een groep reizigers, die ook naar Orlando Kissimmee gaan, vroegen waar ze de t-shirts kunnen bestellen. Nou… niet, speciaal voor ons gemaakt. Ze vinden de t-shirts erg leuk. Natuurlijk moeten we op de foto met zijn alle. Kijk, is het geen mooie groep zo?

En ook leuk hè al die namen met rugnummers achterop. Een echt achttal 😀.

Nog even de nodige plaspauzes en flesjes water bijvullen en kopen, wandelen we naar de gate. Het is nog een hele wandeling.

Maar goed we zijn ruim op tijd. Dat is maar goed ook, want de city-hopper waar we mee naar Schotland vliegen wacht niet. Het is net een treinverbinding. Mis je je vlucht, jammer dan, de volgende staat op je te wachten.

Door de priority boarding kunnen we als 1 van de eerste inchecken. Lekker, kan je goed je bagage kwijt in de bagagevakken. Stipt op tijd vertrekken we naar Edinburgh in Schotland.

Het is 1 uur en 5 minuten vliegen. En het grappige is dat je 1 uur in de tijd teruggaat. Dus we vertrekken om 10:00 uur en landen om 5 over tien 😂. Er was zelfs tijdens de reis nog tijd om een snack of eigenlijk een broodje met eiersalade uit te delen. Dat is even smikkelen 🙂

We moeten uitstappen via de trappen geplaatst naast het vliegtuig. Zo wandelen we naar binnen, richting de douane.

Na de landing moeten we langs de douane, gelukkig hier ook een zelfscan, dat gaat lekker rap. Daarna door de security check. Wat een verschil met Schiphol. Sven moest zelfs zijn schoenen uitdoen en in de bak leggen 😀. Sven en ik worden beide eruitgehaald voor een extra controle. Sven nu voor zijn filmapparatuur en ik omdat ik een fles water in mijn bagage heb. Iets wat dus wel mag op Schiphol, maar hier niet. Apart.

Op Edinburgh is het nu eigenlijk lunchtijd voor onze biologische klok. We zoeken een leuk restaurantje uit om heerlijk te lunchen.

We zijn eensgezind, vier man aan de pizza en drie aan de mac & cheese. Huh? Denkt de oplettende lezer, dan mis ik toch nog 1 gerecht. Ja dat klopt, Matthijs en Sarah delen een pizza. Het eten is heerlijk. De frisdrank wat minder, de frisdrank smaakt naar chloor. Ik laat mijn glas maar even staan…

Na de sanitaire stops gaan we naar onze gate 14. Het is druk, maar het inchecken gaat vlotjes. Wel nog wat problemen met het inchecken, maar die zijn snel opgelost. En jawel, nu wordt Sarah er nog even uitgepikt voor een extra security check 😁. Gelukkig heeft ze geen gekke dingen mee en mag ze door. Nu voor het echt op weg naar Orlando International AirPort.

We vliegen met Virgin Atlantic. Het is even spannend wat deze maatschappij voorstelt, maar we zijn blij verrast als we het vliegtuig betreden. We hebben zeer ruime plekken met extra beenruimte.

De stewardessen en persers zijn uitermate vriendelijke en we worden overladen met eten en drinken.

We landen om circa kwart voor vier lokale tijd. De auto’s hebben we gereserveerd bij Hertz. Via een shuttle tram worden we getransporteerd naar de centrale hal van Orlando International Airport. Daarvandaan wandelen we naar de Hertz balie. Het is meteen de eerste balie van alle autoverhuurders die er zitten. We lopen naar de balie en worden geholpen door een uiterst vriendelijke medewerker. Hij wil ons verder helpen bij alle wensen die we hebben, zoals extra bestuurders en jonge bestuurders, want alle kids zijn nog onder 25 jaar en dan moet je fors bijbetalen. Hij is met van alles bezig en zegt: “Jullie zijn Gold Members”, wisten jullie dat? Geen idee, zeg ik en we mogen daardoor meteen door naar de autoverhuur locatie in de garage en daar staan de auto’s al klaar. De rest regelen ze daar. Oké, geen probleem, Echt geen idee waar de Gold Membership vandaan komt, maar altijd leuk om te hebben, tenminste dat denk ik 🙂

We wandelen naar de garage aan de overkant waar Hertz is gehuisvest en melden ons bij de baliemedewerker. We moeten nog even wachten omdat er mensen voor ons geholpen worden.

Na verloop van tijd zijn we echt aan de beurt. De medewerker haalt de papieren er bij en ik vertel wat ik er graag allemaal bij wil:

• 1 extra jong driver op de grote auto (de Chevrolet Suburban);
• PERS, een soort ANWB verzekering op de Chevy;
• 2 extra jong drivers op de kleinere auto;
• 2 extra drivers op de kleinere auto;
• en natuurlijk ook PERS op deze auto.

Hij wil Bas bijschrijven oud e Chevy en Bas vertelt dat hij 24 jaar is en bijna 25, tijdens deze vakantie. De medewerker is zeer verbaasd. Hij zegt: “Zo jong? Ik ga geen extra kosten regelen voor Bas als jong driver”, helemaal als hij tijdens onze vakantie 25 wordt. En de medewerker is los; hij rekent helemaal geen extra kosten voor extra bestuurders en jong drivers op alle auto’s. Zo dat is aardig en een meevaller!

Na al het papierwerk en de borg betaald te hebben, gaan we naar de auto. We hebben twee fantastische auto’s.

Na de auto’s een beetje ingesteld te hebben, rijden we naar ons huis in Kissimmee. Tegen half acht komen we aan bij het huis. Wow, het is echt een mooi huis. Nu tijd om de slaapkamers te verdelen. Ondanks dat de master bedroom met al zijn luxe boven is, besluiten Mariëlle en ik toch om beneden te slapen. Matthijs en Sarah nemen de master bedroom. Sven en Janneke nemen de slaapkamer met een badkamer met uitzicht over de wijk. Dit uitzicht is echt een wens van Sven… En Bas en Anouk kiezen voor de slaapkamer op de begane grond. Deze slaapkamer is een beetje afgezonderd van de rest, zodat ze het gevoel hebben en beetje apart van ons te slapen in hun eigen optrekje 🙂 De kamer van Bas en Anouk is ingericht als een heuse Harry Potter kamer. Ik zal daar binnenkort een aantal foto’s van laten zien.

Sommige kamers in huis waren wel erg stoffig, vol met haren en eigenlijk vies. Denk aan nog gevulde vuilnisbakken, kledingla’s die vol liggen met troep van de vorige bewoners. losse lege blikjes cola en water, troep en vuil onder de bedden. En los daarvan was het beddengoed bij 2 slaapkamers vies en lagen er haren in. Niet echt een goede eerste indruk. En ook zijn er stuk, zoals de buitenverlichting, de fan op de slaapkamer van Matthijs en Sarah, Zaken die stuk zijn of niet goed, moeten binnen vier uur gemeld worden via de mail met een beschrijving en foto van de locatie. Nou mijn rest van de avond is gevuld met het mailen van de problemen/bevindingen.

Maar eerst even eten. Het is onderhand tegen negen uur. Toch echt wel tijd om nog wat te lunchen. Na familieoverleg is besloten om niet thuis te eten, maar “simpel” uit eten. En het wordt de Danny’s.

Natuurlijk hamburgers met veel drinken en refils… real American food, hahahahaha.

Na het eten zijn we weer huiswaarts gegaan. Bijna iedereen duikt zijn bed in. Ik maak nog eerst de mail over het huis en dan ga ik ook slapen. Onderhand ben ik al ruim 25 uur wakker… De eerste dag zit er op.